Szuaknie pracy. Nie wiedziałam, że to takie trudne. Pokonałam siebie, przeskoczyłam swój strach i niepewność. Moje CV kraży po mieście - jestem piękna, cudowna, przyjmijcie mnie do tej cholernej szkoły. Chcę uczyć wredne dzieci, chcę wyżywać się na wszystkich i wszystkim Nie działa nic - nie potzrebujemy, dziękuję, zobaczymy co będzie od września. Nie chcę aby moje wyskoki i przeskoki zostały niedocenione. Nie chcę płakać nad rozlanym mlekiem i krzyczeć wniebigłosy. Pokonywanie siebie to wielka sztuka. Skaczę coraz wyżej, coraz bardzidej bolą nogi, głowa coraz niżej. Wraz z pierwszą radościa pojawił się przyjaciel smutek. Im szybciej coś zrobie, tym dłużej będe czekać. Chcę odnaleźć siebie w tym ciągłym ruchu, mieć radość, że coś się robi, że coś dzieje się obok mnie, we mnie. Wiosna pachnie samochodami, odchodami i ściekami. Lubie ją...
Miałam już tu nigdy nie wrócić. Powroty bywają przytłaczające...
W mym nieprzemakalnym płaszczu powstają nowe dziuty. Już nie mam sił na ich zaszywanie, udawanie, że ich nie ma. Moknę w deszczu zastanawiając się co będzie dalej. Zamknęłam swoje dawne życie w szczelnym pudełku. Czasami wkładam tam głowę i szukam ratunku, powrotu do rzeczy, których nie ma i nigdy już nie będzie. Ludzie tak łatwo znikają z mojego życia. Jednego dnia budzę się obok nich, a drugiego nie pamiętam kim są te obce twarze. A może to ja staję się kimś innym. Dziś znów poczułam silną potrzebę, aby wyjąć ze swojego pudełeczka jakiś element, który da mi pełnię szczęscia. Zobaczyłam siebie - wiecznie poszukującą czegoś, co sprawi, że odłożę przeszłość na najwyższą półkę...Czas mija, a ja się nie zmieniam. "Czy tak już będzie i będzie, Boże Mój, Boże, Mój Boże".
Zatrzymac to co najcenniejsze. Nie ma tu nikogo, nie ma mnie... zostaly wspomnienia, ktore chce zostwic. Dla siebie, dla Ciebie, dla nas...
skomentuj (0)Sen uciekl. Zastukal na chwile w moje drzwi, ale nie chcialam otworzyc. Zimny wiatr kolysze mysli. Milo. Jutro jade. Wakacje to dobry czas. Czas na mnie, na Ciebie...Juz sama nie wiem kim jestes. Nie wiem kim ja jestem. Niedlugo mina cztery lata. Dziekuje za nie. To byly dobre dni, chociaz u mnie tak niewiele radosci. To nic...Postaram sie bardziej, o ile Tobie sie uda przeskoczyc mury, przeszkody i byc. Byc, czuc i myslec. Chce poznac Twoje mysli. Nie umiem polapac sie w moich. Moze razem podbijemy swiat. Kocham... Jutro spelnienie malutkich marzen z przeszlosci. Teraz to juz tylko kaprys, ale przyjemny. Do zobaczenia. Swiat wzywa, a ja bawie sie w odkrywce. Spij malenki...
skomentuj (0)Krotkie spotkanie z Marcinem. To taka mala milosc. To nic, ze tylko papierowa, to nic, ze w czarnym kolorze, ale...moja. Kilka slow, usmiechow i papierosow. Duzo jego we mnie, coraz wiecej. Poza tym mysli moje nieokielznane. Boje sie mysli, boje sie mowic o nich, chociaz one wcale nie sa straszne. Boje sie ludzi i samej siebie. Przytulam sie do sciany. Moj jedyny przyjaciel, zbawiciel...Coraz trudniej isc po prostej drodze. Klecze i blagam o pomoc, ale nikt nie slucha. Nikt nie rozumie wolania mojej duszy. Nic nie daje ukojenia, nic nie podaje reki. Musze stac sama na ziemi, ale ja nie czuje ziemi. Ziemia oddala sie coraz bardziej. Potrzebna mi dobra dusza, ale ja nie wiem czy takie istnieja. Sama, ciagle sama...Nie walcze, ja juz dawno sie poddalam. Tak chcialabym sie buntowac, a nawet nie umiem pokazac tego swiatu. Jestem za mala dla swiata, a on za duzy dla mnie. Jestem sama w swoich wlasnyvch ramionach. Przytulam sie do siebie i czuje swoj oddech...Czuje, slysze...jestem
skomentuj (4)Kolejny rok za mna. Znow starsza i niby madrzejsza. Czuje tylko coraz wiekszy natlok mysli, coraz wiecje watplwosci.. Nie chce sie zastanawiac. Moze dorastam? Myslenie powoduje dziure w brzuchu. Dlaczego nikt mnie przed tym nie ostrzegal? Gdzie etykietki na myslach i ostrzezenia lekarzy? Brak... Brak odpowiedzi jasnych i pelnych, brak slow zeby opisac cala prawde. To tak wyglada wejscie w dwudziesty pierwszy wiek...
skomentuj (0)